من به‌دلیل کارم با جوانان بسیاری سر وکار دارم. با جوانانِ دانشگاه‌رفته و اهل هنر - در اینجا اهالی هنر لزوماً اهالی فرهنگ نیستند!- همه جای دنیا همیشه هنر و فرهنگ در کنار هم بوده است، اما در اینجا این‌چنین نیست. نقاشی می‌کشد اما نمی‌خواند. روزنامه هم نمی‌خواند. چرا؟ چون فرهنگ دیداری از همه آسان‌تر است. می‌نشینی و لم می‌دهی و می‌بینی. که بازمی‌گردد به همان ذات فراخی... که پیش از این گفتم.
برخی از نویسنده‌هایمان مثل بعضی از کارگردان‌هایمان می‌گویند کتاب نمی‌خوانند و فیلم نمی‌بینند مبادا روی‌شان اثر بگذارد!
فرهنگ و هنر کارش اثرگذاربودن است. این "مبادا" را از کجا آورده‌اید؟ بگذارید اثر بگذارد. بگذارید تأثیر بگذارد. اگر از نقاشی دیگران، کتاب دیگران و فیلم دیگران تأثیر خوب بگیرید، عیبی دارد؟ اگر دریچه‌ای به رویتان باز شود و دیدتان را باز کند و بعد راهی را به شما نشان دهد که بعدها بشود راه خود شما، عیبی دارد؟ تأثیر پذیرفتن لزوماً کپی‌برداری نیست. تأثیرپذیرفتن یعنی دنیایتان بزرگ‌تر شود، دیدتان بازتر شود...

(لیلی گلستان / از مقاله‌ی "نویسندگی کار گِل است" / فصل‌نامه‌ی سینما و ادبیات / پاییز 1391 - شماره‌ی 34)